(22) 843 40 12

ul. Smoluchowskiego 1, 02-679, Warszawa - Mokotów

Pon. - Pt. 6:30 - 18:00

Ojcowie Barnabici

Za głosem św. Pawła

 

Ewangelizować, wychowywać, uświęcać – oto zadania, do jakich Kościół powołuje ojców barnabitów. Są oni głosicielami sprawiedliwości i ewangelicznego wyzwolenia człowieka w celu zbudowania nowego świata, przemienionego dzięki mocy ośmiu Błogosławieństw. Odnawiają obecność Chrystusa w świecie, przyczyniając się w ten sposób do prawdziwego postępu ludzkości.

 

EWANGELIZOWAĆ

Zgromadzenie jest posłuszne nakazowi Chrystusa Pana, który posyła swoich uczniów, aby nieśli Ewangelię. Nakaz Chrystusa Pana odbiera zgodnie z duchem Apostoła Narodów jako wewnętrzną potrzebę głoszenia Dobrej Nowiny i przeżywa jako odpowiedź na wezwanie Kościoła, aby wspierać narodziny i rozwój nowych wspólnot chrześcijańskich.

Stały duch misyjny jest oznaką żywotności Zgromadzenia i dowodem zaangażowania misyjnego wszystkich jego członków, by Ewangelia była głoszona nie tylko we własnej ojczyźnie, ale także poza jej granicami. Przed Zgromadzeniem otwierają się nowe dziedziny obecności kapłańskiej i zakonnej w postaci odnowionego zaangażowania ekumenicznego, w środowisku rodziny i pracy, wśród osób starszych i schorowanych oraz w środowiskach lokalnych, w kulturze i w środkach społecznego przekazu.

 

WYCHOWYWAĆ

Podstawą chrześcijańskiej formacji człowieka jest apostolstwo wśród młodzieży, do którego Zgromadzenie walnie się przyczynia, działając aktywnie w szkołach, w instytucjach wychowawczych, oratoriach oraz w ruchach i grupach młodzieżowych. Pracę tę podejmuje Zgromadzenie w duchu służby Kościołowi i społeczeństwu i uważa ją za sposób ewangelizacji i kształtowania osobowości człowieka.

 

UŚWIĘCAĆ

Za przykładem św. Pawła Apostoła, który stał się „wszystkim dla wszystkich” (1 Kor 9,22), Zgromadzenie prowadzi prace apostolskie w różnych środowiskach, dostosowując się do ich wymagań oraz dokonując wyboru inicjatyw służących realizacji orędzia chrześcijańskiego. W duchu Założyciela, zatroskanego o reformę duchowieństwa i zaangażowanego w misję wśród ludu, ojcowie barnabici pracują w parafiach, kierują ośrodkami duszpasterstwa akademickiego, prowadzą rekolekcje w ich różnorodnych formach i pomagają kapłanom oraz osobom zakonnym w ich życiu poświęconym Bogu.

 

HISTORIA

Zgromadzenie ma charakter międzynarodowy. W ciągu dwóch pierwszych wieków swojego istnienia ojcowie barnabici rozwinęli działalność na terenach europejskich znajdujących się pod wpływami protestantyzmu. Było to apostolstwo, które spełniać mogli ludzie o odpowiednim przygotowaniu religijnym i kulturalnym. Do Francji sprowadził ich król Henryk IV (1589), natomiast do Austrii – cesarz Ferdynand II (1626). Zgromadzenie położyło również duże zasługi w obronie katolicyzmu na Morawach i na Śląsku (1653-1660) oraz utworzyło placówkę misyjną w dzisiejszej Birmie (1721). Ojcowie misjonarze zapisali wspaniałe stronice w historii działalności misyjnej Kościoła katolickiego także w Chinach. W ubiegłym stuleciu dotarli do: Belgii, Brazylii, Afganistanu, Chile, Argentyny, Zairu, Ruandy, USA, Kanady, Hiszpanii, Szwajcarii, Filipin, Polski, Meksyku, a wreszcie ostatnio do Indii.

Dzięki pozwoleniu kanonicznemu ks. Józefa kard. Glempa, Prymasa Polski, w roku 1995 została utworzona w Warszawie przy Trakcie Królewskim i powierzona im Parafia pw. św. Antoniego Marii Zaccarii, w której mogą realizować swoje zadania apostolskie.

Wspólnota barnabitów prowadzi również w Warszawie Centrum Kulturalne zajmujące się organizowaniem kształcenia i dokształcania pracowników na potrzeby administracji samorządowej i publicznej.

Pamiętając o tym, że św. Antoni Maria Zaccaria – założyciel Zgromadzenia był lekarzem, a przez papieża Pawła VI został ogłoszony patronem lekarzy, pod auspicjami barnabitów powstała i działała w warszawie Katolicka Specjalistyczna Lecznica św. Pawła.

 

NAJŚWIĘTSZA MARYJA PANNA MATKA BOŻEJ OPATRZNOŚCI

 

Najświętrza Maryja Panna - Matka Bożej OpatrznościW roku 1744 Benedykt XIV zezwolił Zgromadzeniu księży św. Pawła – Barnabitów na odprawianie Mszy ku czci Najświętszej Maryi Panny, Matki Bożej Opatrzności, czczonej w Rzymie w kościele św. Karola „ai Catinari” ojców barnabitów.
Pod tym tytułem czci się zadania, jakie zlecił Najświętszej Dziewicy Bóg, którego Opatrzność nigdy się nie myli w swoich zrządzeniach, a uczynił to w tym celu, aby Maryja była:
• Najłaskawszą Matką Chrystusa; albowiem dzięki zrządzeniu Opatrzności Najświętsza Dziewica Maryja zrodziła Zbawiciela świata;
• troskliwą Matką ludzi, jak polecił Jej z krzyża Jezus Chrystus;
• szafarką miłosierdzia; Ta bowiem, która w Kanie Galilejskiej prosiła Syna za nowożeńcami, teraz jako Królowa, siedząc po prawicy Syna, spieszy z pomocą Kościołowi we wszystkich potrzebach.
Pod obrazem umieszczono więc napis Mater Divinae Providentiae – Matka Bożej Opatrzności. Tytuł ten wybrano być może dlatego, że duchowni synowie i córki św. Antoniego Marii Zaccarii – ojcowie barnabici i siostry anielanki – tymi słowami zwracali się w modlitwach do Najświętszej Maryi Panny.
Najświętszą Dziewicę nazywa się zatem Matką Bożej Opatrzności, ponieważ została nam dana przez Boga jako troskliwa Matka, aby przez swe wstawiennictwo zabiegać dla nas o dobra duchowe. Podobnie jak Bóg nie może zapomnieć o swoim ludzie, owszem, pociesza go jak matka, tak i Najświętsza Panna lituje się nad nami, wstawia się za nami, spieszy z pomocą Kościołowi w potrzebach i napełnia nas pociechą.
Dlatego wierni, wsparci opieką takiej Matki, znajdują łaskę dla uzyskania pomocy w stosownej chwili, szukając najpierw Królestwa Bożego i jego sprawiedliwości, według zalecenia Pana, otrzymują pomoc w życiu doczesnym.
Najświętsza Maryja Panna w ikonie matki Bożej Opatrzności przemierzała drogi świata razem ze swoimi dziećmi od Ziemi Ognistej do Kanady, od stepów argentyńskich do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, od puszcz Amazonii do Afganistanu, od Afryki do Europy, Matka Bożej Opatrzności pozostawiła głęboki ślad w historii ojców barnabitów. Jej cicha i dyskretna obecność jest nieodłącznym elementem dziejów Zgromadzenia.

 

ZGROMADZENIE CÓREK BOŻEJ OPATRZNOŚCI W WARSZAWIE

Zgromadzenie Córek Bożej Opatrzności to Instytut Zakonny działający na prawie papieskim, założony przez o. Tommasa Maniniego (barnabitę) i Elenę Bettini w 1832 roku w Rzymie. Sercem charyzmatu Zgromadzenia jest ufne powierzenie się Bożej Opatrzności w posługiwaniu braciom i siostrom najbardziej potrzebującym, a przede wszystkim młodzieży biednej i opuszczonej.
Historia Zgromadzenia zaczyna się u stóp Maryi Matki Bożej Opatrzności w kościele św. Karola „ai Catinari” ojców barnabitów i jest cała przesiąknięta duchowością maryjną. Nawet sama nazwa Zgromadzenia jest z nią związana.
Dziś Zgromadzenie Córek Bożej Opatrzności obecne jest we Włoszech i w Stanach Zjednoczonych. Pracuje przede wszystkim w szkołach podstawowych i średnich, przedszkolach, parafiach, prowadząc ośrodki dla dzieci emigrantów, domy starców, stołówki dla biednych, domy opieki dla chorych oraz na misjach w Meksyku (Jukatan), Chile i Indiach.

Z ostatniej chwili:
  • Zapisy do zerówki - zapraszamy!     |   W naszym przedszkolu odbędą się zajęcia historyczne prowadzone przez Muzeum Historii Polski.07.11.godz. 10.30 - ,,Co to jest niepodległość?"     |   9.11 godz. 10.00 grupa Żyrafki - warsztaty teatralne w Teatrze Guliwer